Tarama, akorun tellerine topluca vurulmasıdır. Kalıp, bu vuruşların hangi zamanlarda ve hangi yönde yapıldığını belirler.
Vuruş yönü mantığı
Ana vuruşlar aşağı, aralardaki zayıf vuruşlar yukarı yapılır. Bu kural izlendiğinde el sürekli bir sarkaç gibi hareket eder ve tempo kendiliğinden korunur. Çalınmayan yerlerde de el hareketini sürdürür, yalnız tellere değmez. Bu sürekli hareket, kalıp değişse bile nabzın bozulmamasını sağlar.
Kalıp öğrenme
Yeni bir kalıp önce sayılarak, tellere değmeden havada çalışılır. Yön düzeni oturduktan sonra tek bir akor üzerinde uygulanır. En son akor değişimleri eklenir; bu sıra atlandığında iki güçlük birbirine karışır.
Gürlük dengesi
Bütün vuruşların aynı kuvvette olması eşliği tekdüze yapar. Ana zamanlar biraz daha kuvvetli çalınır. Bu fark küçüktür ama nabzı belirginleştirir.
Çeşitlilik
Aynı akor dizilimi, farklı kalıplarla bambaşka duyulur. Bu nedenle az sayıda akorla çok sayıda parça çalınabilir. Kalıp dağarı zamanla genişletilir.
Derslerimizde eşlik çalışması ritim kalıplarıyla birlikte verilir.